9. Perzikbloesemtijd

 

Dat gitaarloopje, oh, dat mooie, heldere, optimistische gitaarloopje, de halve toonladder op en neer! 
Daar werd ik in perzikbloesemtijd (maart) geregeld heel aangenaam wakker mee. Of ik op wolken zweefde.
Het deed me denken aan iets van vroeger. Een liedje van vroeger. Iets uit de surfliedjestijd? Santo & Johnny's "Sleepwalk" op slideguitar misschien? Het melodieuze sentiment daarvan?


Het klonk vagelijk bekend maar kon dat eigenlijk niet wezen, ik luister pas twee jaar naar muziek uit  Korea. Mij werd het beleefd aanbevolen door Spotify onder het motto: als u dit leuk vindt dan dit vast ook. 

Dat stemmetje tussen pubermeisje en jongen,  jongen en jongeman in. Bescheiden of het zich wil verontschuldigen voor het feit dat het met zijn/haar/hun muziek zomaar je hoofd in vloeit. Breekbaar, weifelend, hoopvol tegen beter weten in.

"Yours" van Damons Year.
Damons Year? Wie zijn dát nou weer? Yeon Haryom (08/11/1994). Zo heet de zanger. Met een drummer, gitarist en basgitarist vormen zij de indiepopgroep Damons Year.
Die instrumentalisten zorgen met hun subtiele begeleiding en fraai geplaatste accenten ervoor dat de liedjes van Haryom niet wegvliegen of verdampen- ijl als ze zijn. Zij zorgen ervoor dat Haryoms stem een ankerplaats vindt, zodat hij niet wegzweeft, het oneindige universum in.

 

Op het eerste album van Damons Year bleken zich ook echte aardser klinkende popliedjes te bevinden, die lekker upbeat klonken, pittige gitaarakkoorden eronder, je zou er haast vrolijk van worden.
Maar hohoho, vergeet het maar. Zie de tekst op de clip hieronder. 

De tekst van "Yours"
Yours
I'll hold your hand you can relax
Let’s just walk down the street
where peach blossoms bloom
your heart melts
If we combine our nights together
Let's raise up the fallen moon
Sometimes your appearance
It's like spring day and night
It's warm but sometimes cold
And you in the clear sky
It's like a falling shower
what on earth do you want from me
My dear, I Honestly, I kind of hate it.
Even if you don't have me
Nothing is wrong you change my whole day
I do that again
Close your eyes and do it
My dear, I Honestly, I kind of hate it.
Even if you don't have me
Nothing is wrong
you change my whole day
I do that again
Close your eyes and do it  

                                                                                   

8. Sequoia's estafetteliedje van de dag

Hoe gaat dat, een liedjesestafette? 
Onze grote kleine logeert hier. We zijn ergens. Hij hoort een liedje, dat meteen lekker in zijn hoofdje nestelt, hij neuriet het de hele dag. Gewoon, even een paar strofen als hij aan het tekenen is. Of als we door de stad lopen, in het zonnetje op een terrasje zitten met een ijsje en hij voelt zich ''Iko Iko":
"enòn enòn
Aìku Aìku nde
Jacouman Fi na ida – n – de
Jacouman Fi na dè''

Het liedje past hem als een handschoen, zelf inheemse & west Afrikaanse voorouders hebbend.
Het is een vraag & antwoord lied, dat zijn geschiedenis heeft ergens in de Mardi Gras Parades in New Orleans, waar rivaliserende paradegroepen.,"krewes", het zongen als een soort strijdlied om elkaar af te troeven. Een 'krewe' is een zang- en dansgroep die tijdens de parades van het Mardi Gras carnaval een bepaalde stam vertegenwoordigt van inheemsen uit het zuiden van noord Amerika.
Ook zijn er 'krewes' die stammen representeren die via de slaventransporten aangevoerd werden vanuit west Afrika als slavenarbeiders ten behoeve van de katoenteelt, onder andere Zulu en Yoruba.

Het inheemse en Afrikaanse in de mixer gestopt bracht de song ''Iko Iko" voort, een fijn deinend lied, lekker ritmisch, makkelijk mee te zingen, aanstekelijk. Er zullen weinig mensen zijn die het niet kennen.
Via mijn kleinzoons geneurie heeft het oorwurmpje zich ook in mijn hoofd genesteld zodat hij op gegeven moment mij er triomfantelijk lachend er opmerkzaam op maakt dat ik "Iko Iko" loop te neuriën.
 "Haha. Ik heb het wéér gedaan hè? Een liedje aan je doorgegeven!". Ja zeker! Ik werd er zelfs wakker mee. Dank je wel, Sequoia!

                                                            De onvergetelijke Dr. John.

Sybil Kein: “Interpreting Indian Chants”—a study of New Orleans Black “Indian” Mardi Gras chants, based on the Yoruba tradition of voodoo, Social Science History Association, New Orleans (1991)

 transcribes from Yoruba:
“Iko Iko”: Eh na, Eh na Ayku Ayku nday Ja ku mo fee na am dahn day Ja ku (ki) mo fee nday

Yoruba/Creole: enòn enòn Aìku Aìku nde Jacouman Fi na ida – n – de Jacouman Fi na dè

English: Code language! God is watching Jacouman causes it; we will be emancipated Jacouman urges it; we will wait

6. Golfjes op het strand.

Eb.
Wat is er heerlijker dan met dat geluid ontwaken?  Zacht klotsende golfjes die de aangespoelde schelpen zachtjes over elkaar heen laten rollen en schuiven. De zilte lucht. Het schreeuwen van meeuwen.
Nooit word je fijner wakker dan aan zee.

Er is echter een goede tweede en dat is ontwaken met "Illa illa", wat een onomatopee wil zijn dat het geluid tracht te imiteren van golfjes, die kabbelen aan de vloedlijn, bedacht  door de in het geheel niet slecht uitziende zanger van dit gelijknamige lied, Kim Han-bin, artiestennaam B.I. Ik deed jullie -na mezelf- al een keer eerder het plezier om met hem wakker te worden- met het liedje van de dag nummer 2. En zeg nu zelf: er zijn slechtere manieren van ontwaken denkbaar. 

해변- haebyeon

Deze song heet "Strand" of "Kustlijn".
Er zit een opbouw naar vreugde in deze song. Iets van loslaten en opnieuw beginnen. Vrijheid. De last van een ellendig verleden afwerpen.
Aan de vloedlijn lopen, je armen uitspreiden, in het rond draaien draaien en "Illa illa illa illa illa" zingen. Kom maar, leven! Ik heb weer zin in je!

4. Mooi noch pijnlijk

Het druilt besluiteloos buiten, na enkele dagen zomer in de lente is het nu weer Grijs en Miezerig.
Slecht geslapen heb ik. Dus laat op. Niet op tijd voor een virtuele muzikale goede morgenwens. De mood was er ook niet echt naar, van Hééé, halló en hadsekidee!

Het liedje dat in mistflarden door mijn hoofd dreef was ook al in mineur. "Het is niet mooi maar het is ook niet pijnlijk" heet het en de toonzetting sluit daar naadloos bij aan.
Het lied werd in de sneeuw verfilmd maar doordat er geen zon schijnt is de omgeving daar net zo in grijstinten gehuld als hier vandaag.

''It’s not beautiful here, nor is it painful,
There’s no response, no expression, and the sky stands still''

Zo dus.
Geonbae! Proost! Zie clip. 'n Hartversterkertje.

Nogmaals een lied van Ji-won/Wonstein dus, sferisch, moody maar niet hopeloos. Gewoon, ergens tussenin hangend. Ook 'n hartversterkertje, van het muzikale soort.
Het melodietje wiegt heen en weer, neemt ook geen stelling maar oh, wat een venijnige haakjes zitten erin. Ongemerkt loop je het verder de hele dag te neuriën.

En da's helemaal geen straf, zo´n fijne Wonstein zingen!
En nog een goeie dag verder

1. Good morning!

De zon kriebelt op je gezicht en maakt dat je bewustzijn zich langzaam maar zeker ontdoet van de sluimersluiers. Als een zwemmer na een diepe duik begeeft je geest zich omhoog. Er hoeft nog niets te gebeuren, nergens is jouw aanwezigheid nog vereist. Je hoeft niet naar links noch naar rechts, gewoon alleen nog maar even onbestemd drijven in de warme cocon van dekbed en halfduister.

Voor mij is dat onveranderlijk het moment dat er zich  een liedje aandient: mijn liedje van de dag. Ook daar hoef ik niets voor te doen, het doemt opeens op. Ontwaakt tegelijkertijd met mijn bewustzijn. Zomaar. Luid en duidelijk.

Als een trouw maatje blijft zo'n liedje mij meestal ook de gehele dag vergezellen. Een echte goeie kan zich soms wel dagenlang in mij haken.
Bovenstaande liedje zou natuurlijk de gedroomde kandidaat geweest zijn om wakker mee te worden  maar de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen: hij was het nog niet.
Het was echter wel precies het bijpassende liedje als introductie voor deze blog, waarin ik elke dag een kort stukje ga proberen te schrijven over mijn ''liedje van de dag''.
En deze good morning is een oppepper van jewelste die de dag een lekker duwtje in de rug geeft!

("I hope you have a good) Good morning" 

Dit is eigenlijk een song van de Koreaanse groep Verbal Jint, wiens goeie morgen pas echt mooi werd toen de hypermuzikale Wonstein ( Jung Ji-won of Jeong Ji-won) zich ermee ging bemoeien. Als hij Japans was geweest zou je Wonstein misschien 'kawaii' noemen, dat jeugdige gezichtje met die warrige krullenbos omkranst en zijn lichte, wat meisjesachtige stem- maar hij is Zuid Koreaans. Hij is niet Zuid/Koreaans 'flower boy' cute- gelukkig, zou je haast zeggen,  bestaan er ook gewoner uitziende Zuid-Koreanen. Hij heeft geen doorlopend abonnement bij de kosmetische chirurg, maar is gewoon echt schattig, innemend zonder vooropgezet doel. Zijn muziek klinkt al even achteloos innemend, natuurlijk, soepeltjes van een jaloersmakende vanzelfsprekendheid. Of zijn liedjes er altijd al waren, speels, melodieus en jazzy pop vermengd met een vleug hiphop. 

Met een shot Wonstein bij je espresso loopt de dag veel lekkerder, geloof me.
Trouwens, een goeie morgen verder.