Droom met soundtrack.

Serieus!? Serieus!
Kennelijk hebben mijn dromen een soundtrack.

Dat merkte ik vanmorgen heel vroeg toen ik wakker werd met het ijle, eenzaam rondspokende trompetje uit "My woman" van Al Bowlly en Lew Stone's Monseigneur Band. Een opname uit 1932!

Ik moest even wakker worden en met mijn nog in sluimerstand staande hersens te pakken krijgen wát ik nou gehoord had.
Na enig peinzen had ik het:! Oh ja: ''I could never be your woman, I could never spend my life with a man like you''. 't Zal je toch maar gezegd worden!

 In mijn droom was het White Town geweest die ik hoorde, met 't uit 't lied van Lew Stone's band gesamplede trompetje, dat in de jaren 90 gebruikt werd door ene Jyoti Mishra. Hij was als enige muzikant overgebleven van de voormalige band White Town, nadat de andere leden successievelijk stilletjes afgedropen waren. Waarschijnlijk wegens gebrek aan succes en inkomsten.
Tot Mishra de cd van de serie "Pennies from heaven" toevallig tegenkwam en kocht. Hij had waarschijnlijk vroeger als kind de muziek onbewust meegekregen als hij bij de tv zat te spelen terwijl zijn moeder de serie keek, want hij herkende het nummer met het trompetje van vroeger en werd gefascineerd erdoor. Hij ging ermee aan de slag in zijn huiskamerstudiootje, voegde allerlei elementen uit jaren 90 muziekstijlen toe (hiphop, dance), waar hij zelf van hield, en voilá: hij bleek iets gemaakt te hebben dat heel veel mensen mooi vonden. De pennies & vooral de pounds vielen ineens bij bakken uit de lucht en vulden Mishra's bankaccount.

 

De hele wonderlijke wordingsgeschiedenis van White Town's Your woman, een enorme 'One hit wonder' uit 1997, wordt uitgelegd in deze video:

Maar Mishra zelf werd er bepaald ongelukkig van, van alle aandacht, het getouwtrek aan hem, de pressie, die op hem uitgeoefend werd van alle kanten en al die verplichtingen, die zo'n hit met zich meebracht. Na daardoor in een ernstige depressie te zijn geraakt, trok hij zich weer helemaal terug in zijn huiskamerstudiootje en liet de muziekwereld en alle heisa eromheen voor wat het was.

Hij wilde gewoon muziek maken, voornamelijk voor zichzelf. Misschien ook nog voor andermans lol, zolang dat niet ten koste ging van zijn eigen plezier in muziek maken..
Toch ben ik blij dat hij deze hit maakte. Het blijft een intrigerend nummer. De laagstaande herfstzon legt er een mooi roodgouden patina van 'vroeger' en 'voorbij' overheen. Mooie herfstmuziek.

En die droom van mij? Die muziek met die tekst: ''I could never be your woman, I could never spend my life with a man like you''?

Ach, ook hier geldt: the less said the better. Die droom houd ik in mijn eigen bovenkamertje.