Limoen + kokosnoot= buikpijn?

"You put the lime in the coconut & you drink 'm both up." zingt een man, die een broertje van Benny Andersson (ooit een van de B's in Abba) zou kunnen zijn. Hij heeft Scandinavische voorouders, dat is duidelijk.
Terwijl het buiten vroor dat het kraakte en de sneeuw in dikke vlokken neerviel had ik de tropen in mijn hoofd dankzij dit liedje.
Het klinkt als een anti katerrecept, zeker omdat Harry Nilsson het zingt. Hij, de man op de foto hiernaast, was ooit roemrucht lid van de drinkebroedersclub genaamd de 'Hollywood Vampires'. Dat waren een stel popmusici die door beroemdheid en alle narigheid die dat met zich meebracht de weg nogal kwijt waren geraakt. John Lennon, Keith Moon, Alice Cooper, Ringo Starr en Harry Nilsson dus. Samen de verkeerde afslag genomen en onder invloed van heel veel drank, wagonladingen drugs en andere uitspattingen op de snelweg naar de hel beland. Sommigen onder hen vonden toch nog opeens een allerlaatste afslagje naar een iets ´gewoner´ leven terug, anderen denderden keihard door richting exit. Keith Moon. En Harry Nilsson dus. 

"Dóóóctorrr!!"
Je giet het limoensap in de kokosnoot en drinkt het samen op. 'n Shot vitamine C  anti-alcoholafbraak en kokosmelk om het scherpe sap zacht te laten landen in de maag.
In het liedje is oorzaak en gevolg niet helemaal duidelijk. Als een lemniscaat, nooit beginnend nooit eindigend. Het begin heeft zich zodanig in de staart gebeten dat beiden hetzelfde zijn geworden.
Heeft de ´silly woman´ ofwel het maffe wijf nou buikpijn omdat ze deze combinatie dronk en belt ze daarom haar dokter? Of raadt de dokter dit recept aan met het advies hem de volgende ochtend terug te bellen? Dán zal de dokter vertellen wat ze moet doen. Slaap eerst die kater maar uit. Dan praten we verder.
Het was natuurlijk niet alleen sap en kokosmelk maar de rum erbij die de boosdoener was, het blijkt namelijk een recept van een Caribische cocktail.

"The Lime in the Coconut" : 1oz white rum (tiki rum from local distillery used) 1oz coconut rum (Coconut Cartel used) .75oz coconut cream (adjust to desired sweetness) 1.5oz fresh lime juice (adjust to desired tartness) Splash of blue curaçao Garnish with mint sprig, maraschino. Cherry and lime wedge (when you remember not to throw it away)''

Rijst dan nog de vraag wat er eerder was: het recept of het liedje? Een conundrum.

The Urban dictionary schijnt een heel ander licht op de zaak. Volgens dit straattaal woordenboek betekent het marihuana roken. Dat kan kennelijk ook een kater verlichten...
"Liming" betekent in de Cariben trouwens lekker rondhangen en de Kunst van het Heerlijke Nietdoen beoefenen.

Hoe het ook zij, luister naar het liedje en je hebt het dus weken in je hoofd: "Dóctorr!". Heerlijk melige meezinger.

Harry Nilsson (1941-1994) was een zeer getalenteerd songschrijver, zanger en musicus, wiens werk zeer bewonderd werd door onder anderen John Lennon en Paul McCartney. Niet de minsten erkenden zijn grote talent.
Tragisch was het wel enigszins dat de songs die zijn grootste hits werden niet van eigen hand waren. Dat zat hem behoorlijk dwars en ja, die fles stond dan toch weer onder handbereik.

       

                                                                      

"Everybody´s talking ", Without you' en het succes van zijn prachtalbum uit 1971 "Nilsson Schmilsson" (dat in 1971 niet van mijn pick up te branden was) leverden hem wel genoeg dollars op om de beste klant van slijterijen te worden. Verslavingsgevoeligheid/alcoholisme was kennelijk gratis in zijn genenpakket meegegeven en dat is zoals bekend een slechte partner als je die niet weet te weerstaan.

Luister ook eens naar het geniale "Early in the morning''
Zonde van al dat talent, verzopen in promillages alcohol.

j-hopamine

Dopamine is een boodschapper (neurotransmitter), het stofje dat vrijkomt in je hersenen als je dingen doet, die je leuk vindt zoals eten, muziek maken, dansen of seks: Het is een belangrijk stofje dat essentieel is om goed te kunnen bewegen. Het maakt dat je jezelf goed kunt concentreren, goed kunt leren etc. Zorgt voor een goed humeur en een blije kijk op de wereld om je heen.
Het beloont je door je goed te laten voelen over jezelf of door wat je deed, zodat je er naar neigt dat gevoel telkens wéér te willen opwekken, door die activiteit. Inderdaad, dopamine werkt als een drug, net zo verslavend.
Teveel ervan leidt tot overprikkeling, angst en psychoses (schizofrenie). Een dopaminetekort maakt de spieren stijf en de geest lusteloos, droevig en ongemotiveerd (Parkinson). Een gebrek eraan  haalt de jeu uit het leven.

Hopamine.
De laatste tijd kom ik in dat verband (Parkinson) geregeld het woord "Hopamine" tegen: 
"...Door het toevoegen van een dosis ‘hopamine’, gaan behandeling en gesprekken ook over de hoop, wensen, ervaringen en mogelijkheden van de persoon met parkinson. Mensen uit te nodigen een eigen hopamine-recept te schrijven, kan hen in staat stellen meer regie te ervaren..." Marina Noordegraaf).

Dat kan ik beamen. Het voelt zoveel beter als je zelf de regie, al is het maar een beetje, terug kunt pakken. De regie die Parkinson opeens zo ruw uit je handen geslagen leek te hebben.
Mijn neuroloog constateerde zelfs opgetogen: "Mevrouw Molenaar! U bent uw eigen dokter gebleken!"
Nu weet ik niet of hij dat ironisch bedoelde of inderdaad opgetogen was, de zinsnede stond in een mail dus miste ik de bijbehorende gelaatsuitdrukking. Laten we, in het kader van mijn kennelijk opeens wat hernieuwde optimisme, maar van het laatste uitgaan.

Hoop.
Het is zo belangrijk om een beetje hoop te behoudenals je zo smerig door Parkinson getackeld bent maar helemaal is het zaak de moed niet te verliezen in deze duistere dagen van oorlogen, genocides, moedwillige misleiding en kwaad. In een hoekje wegkruipen en gaan zitten wachten op het einde der tijden of het eind aan dit lijden dient geen enkel doel.

"I'm your hope"- j-hope.
 Het dagschema van mijn 'pillencircus' vul ik aan met de voor mij even onmisbare broodnodige muzikale dopamine.
Die wordt mij op gezette tijden toegediend door de lachebek, de man met het onverwoestbare humeur, die vaak gefilmd wordt als hij letterlijk van zijn stoel valt van de slappe lach: j-hope, zanger, danser, rapper van BTS.
Zijn substantia negra moet wel zeer productief zijn door al dat dansen dat hij doet, de hele dag door. Hij is constant in beweging, Doet wat hij het liefste doet: dansen, zingen, rappen. Ja, dan wil die dopamine er wel uitknallen!!!
Wat een aanstekelijke energie straalt er uit zijn bewegingen! En wat heerlijk ook dat hij kennelijk over zo'n betrouwbaar goed humeur beschikt, getuige alle video's op internet. Ik kijk graag naar hem: naar hoe hij zo sierlijk en sexy beweegt, zich een slag in de rondte lacht, hoe hij iedereen om hem heen oppept, inspireert en een vrolijk gevoel bezorgt.
  

Zijn werk vonkt als dopamine: altijd wil je "More".
Kijk naar dit schitterend vormgegeven optreden uit zijn eerste solo tournee: zijn enorme ambitie, motivatie, creatieve drang, energie, noodzaak, passie, zijn haast heilig moeten, dat alles spreekt uit deze song:

Intrigerend is de discrepantie tussen zijn lieve, haast meisjesachtige voorkomen en zijn rauwe streetwise stem en onverbloemd sexy presentatie. Hij heeft een zeer expressief gezicht, bepaald geen Aziatisch pokerface waar niets aan valt af te lezen. Zijn elkaar snel afwisselende gelaatsuitdrukkingen zijn eerder  een open boek.

Kortom, het leek mij wel een hoopvol item om 2026 te beginnen: met "More", de dopamine van j-hope.